آیا انسان با شناختن بخشی از دنیا خرسند می گردد؟

به گزارش خبرنگاران، غلامحسین ابراهیمی دینانی، عضو انجمن حکمت و فلسفه ایران و چهره ماندگار فلسفه در برنامه معرفت که از شبکه چهار سیما پخش می گردد، گفت: غریزه اشتباه نمی کند ولی علم که از غریزه بالاتر است، دچار اشتباه می گردد. این خودش یک نکته است. شناخت یعنی شما دنیا را می شناسید. یعنی شما از درون خودت به بیرون نگاه می کنی. با چشم می بینی. با حواس 5 گانه با بیرون تماس می گیری.

آیا انسان با شناختن بخشی از دنیا خرسند می گردد؟

وی گفت: آیا علم ما به دنیا خارج به این حواس 5 گانه خلاصه می گردد؟ اگر این پنج پنجره به روی دنیا بسته بود چیزی از دنیا نمی فهمیدیم. وقتی ما چیزی را می بینیم مفهوم آن را نمی بینیم. مفهوم را ذهن می سازد. ذهن آدمی از این پنج پنجره دریافت می نماید و بر آنچه دریافت می نماید مفهوم می سازد. حواس فقط دریافت می نمایند. آیا مفهوم گسترده است یا فقط آنچه که می بینی؟ با ساختن مفهوم دریافت های حسی شما گسترش پیدا می نماید. هر مفهومی گسترده است. کلیات زیاد هستند. گاهی ممکن است کلی افراد زیادی داشته باشد گاهی هم ممکن است یک فرد را شامل گردد.

عضو انجمن حکمت فلسفه ایران اعلام کرد: مفهوم واجب الوجود یک مصداق بیشتر ندارد و آن هم تبارک و تعالی است. گاهی ممکن است یک کلی فرد نداشته باشد. اجتماع نقیضین مفهوم است. در خارج مصداق ندارد. مفهوم محال، کلی است ولی مصداق ندارد. پس مفهوم می تواند افراد بی نهایت داشته باشد، می تواند یک فرد داشته باشد و می تواند مفهومش مصداق نداشته باشد. محالات مصداق ندارند. نیستی مفهوم است ولی مصداق ندارد.

این استاد دانشگاه گفت: آیا کلی یک واقعیت نفس الامر واقعی است یا ذهن فقط آن را می سازد؟ کلی، اقسام دارد. کلی واجب، کلی محال، کلی منطقی، کلی طبیعی، کلی عقلی. درک کلی مخصوص انسان است. تنها موجودی که در این دنیا ادراک کلی دارد، انسان است. اگر انسان کلی را درک نمی کرد، علوم پیشرفت نمی کرد.

چهره ماندگار فلسفه ادامه داد: ما دنیا را با برهان می شناسیم. حس، مفهوم تشکیل می دهد. از مفهوم به کلی می رسد. امروز در قرن 21 پیشرفت علوم شگفت انگیز است. علوم از تجربه به دست می آید. اگر تجربه های آزمایشگاهی نبود، این علوم پیش نمی رفت. علم با این همه پیشرفتی که دارد، یک جاهایی سرگردان می گردد. آیا چیزی که از طریق تجربه های علمی دنیا امروز را می شناسد، بخشی از دنیا را می شناسد یا همه دنیا را می شناسد؟ هر تجربه علمی، هر اندازه نیرومند باشد، بخشی از دنیا را می شناسد. به اندازه ای که تجربه نموده نظر می دهد. آیا انسان با شناختن بخشی از دنیا خرسند می گردد؟ انسان به کمتر از شناختن همه دنیا رضایت نمی دهد، این خصلت آدمی است.

عضو انجمن حکمت فلسفه ایران اضافه نمود: استعداد فهمیدن همه چیز در آدمی است، اما به اندازه ای که تلاش کند می فهمد. بالقوه استعداد فهمیدن همه چیز را دارد، اما بالفعل نه. دانشمندان هنوز با پیشرفت های همه علوم، بخشی از دنیا را می دانند.

وی گفت: معرفت یعنی شناخت حضوری، یعنی شناخت شهودی علم، یعنی مفاهیم، یعنی با مفاهیم به مقام حضور می رویم. وقتی انسان می تواند به فهم درست دنیا دست پیدا کند که همه علوم با هم هماهنگ باشد. متأسفانه علوم با هم هماهنگ نیستند. نوع نگاهشان به دنیا با هم متفاوت است. اگر بگردد یک هماهنگی بین همه علوم برقرار گردد، که بسیار هم بعید می دانم، امید به اینکه ما دنیا را بشناسیم، هست.

این استاد دانشگاه در خاتمه اعلام نمود: علوم فطری در همه آدم ها یکسان است. مثلاً 2+2 می گردد 4. همه آدم ها این را می دانند. همه می دانند که کل، بزرگتر از جزء است. همه آدم ها می دانند که اجتماع نقیضین محال است. این علم مطبوع است. اینها اصول اولیه آگاهی بشر است. انسان بر اساس آگاهی هایی که اسمش را علم مطبوع می گذاریم و از مصنوعاتی که در زندگی از حواس 5 گانه در ذهن آدمی می آید، با آن مطبوعات هماهنگ می گردد، شما می توانی از علم مطبوع و از علم مصنوع استنتاج کنی، اینجاست که می گوئیم انسان منطقی است. قدرت استنباط و استدلال دارد. یعنی می توانی از دیده ها و شنیده های خود استنباط کنی و عالم را بیشتر بفهمی.

منبع: خبرگزاری مهر

به "آیا انسان با شناختن بخشی از دنیا خرسند می گردد؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با آیا انسان با شناختن بخشی از دنیا خرسند می گردد؟

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید