برانکو &ndash شفر، جنگندگی و ادای فراموشی ، بله، بازی بعدی دربی است

یکی می گردد برانکو ایوانکوویچ که حساسیت طرفداران تیمش را خوب درک می نماید و یکی شفر که هنوز نتوانسته اهمیت دربی برای آبی پوشان را متوجه گردد.

برانکو &ndash شفر، جنگندگی و ادای فراموشی ، بله، بازی بعدی دربی است

به گزارش خبرنگاران ، بهناز میرمطهریان ، می خواهید تفاوت های برانکو و شفر را با همه وجود لمس کنید؟ ویدئوی کنفرانس خبری شفر بعد از بازی با نساجی را ببینید! همان بخش از ویدئو که در آن وینفرد شفر از دربی به عنوان بازی بزرگ یاد می نماید. به اینجای صحبتش که می رسد، مکث می نماید، اخم ها را در هم می کشد و صورتش را سمت مدیررسانه ای تیم که در کنارش نشسته می گرداند. از او می پرسد: بازی بعدی است؟ مدیررسانه ای تأیید می نماید و او صحبت هایش را ادامه می دهد. همین قدر بی تفاوت! طوری که بعد از این پرسش اصلاً شک می کنید که به لغت بازی بزرگ که در وصف دربی به کار برده بود، اعتقاد قلبی دارد یا نه؟ این نقطه، اوج تفاوت های شفر و برانکوست. تفاوت هایی که حالا دیگر وادارمان می نماید تا در آستانه دربی از آن ها بنویسیم و مسابقه شگفت انگیزی را متصور شویم که از همین دیدگاه های متفاوت دو سرمربی حاصل خواهد شد.

برانکویی را تصور کنید که از مدت ها پیش حواسش به دربی هست و تأکید نموده دربی را فدای موفقیت در آسیا نمی نماید. در مقابل شفری قرار گرفته است که در کنفرانس مطبوعاتی بعد از آخرین بازی پیش از دربی، از مدیررسانه ای تیمش می پرسد: دربی، بازی بعدی است؟

تفاوت سرمربی های دو تیم رقیب در آستانه دربی هشتاد و هشت دقیقاً به همین اندازه است. یکی می گردد برانکو ایوانکوویچ که حساسیت طرفداران تیمش را خوب درک می نماید و یکی شفر که هنوز نتوانسته اهمیت دربی برای آبی پوشان را متوجه گردد. برانکو به نیمه نهایی لیگ قهرمانان آسیا صعود نموده و برنده سوپرجام گردیده اما شفر از دید خیلی از طرفداران با تعویض های اشتباه، صعود به نیمه نهایی را از دست داده و به خاطر اصرار به حضور در ترکیه در سوپرجام هم بازنده گردیده است.

سرمربی استقلال و پرسپولیس که می شوی، باید قبول کنی که همیشه در تصمیم گیری ها، حرف ها و کارهایت، طرفداران را لحاظ کنی. نه که میل آن ها به روش کاری ات بچربد اما بی تفاوت هم نباید باشی. این را تاریخ می گوید و پیشکسوتانی که موی خود را در این دو تیم سفید نموده اند. برانکو ایوانکوویچ هم خیلی زود حساب کار دستش آمد و متوجه شد که چه طور طرفداران را برای خودش نگه دارد. فهمید که هر حرفی را نزند و همچون سیاست مداری روی لبه تیغ راه برود. همین اخلاقش در کنار نتیجه گیری ، حالا او را محبوب طرفداران نموده و به جایی رسانده که لشکر سرخ را پشت سرش داشته باشد.

شفر اما در طول مدتی که روی نیمکت استقلال می نشیند، نشان داده که حداقل در این زمینه خیلی باهوش نیست. مگر می گردد سرمربی استقلال باشی، بازی بعدی ات دربی باشد و تو ندانی؟ آن هم در شرایطی که بازنده اعلام شدن در سوپرجام، هنوز از ذهن طرفداران پاک نگردیده و همه تشنه برد دربی هستند.

همین تفاوت برانکو و شفر در نگاه شان به حساسیت های طرفداران می تواند دربی متفاوتی را رقم بزند. رقابتی بین دو تیم که متأثر از سرمربیان خود، با انگیزه ها و روحیات متفاوت و البته طرفدارانی که رفتاری متفاوت را از خود بروز خواهند داد.

وقتی محرومیت پرسپولیس از حضور در پنجره نقل و انتقالاتی قطعی شد، برانکو با تمدید قراردادش ثابت کرد که با آغوش باز به استقبال چالش های بزرگ می رود. همان زمان برانکو در مصاحبه هایش می گفت که می داند کار سختی در پیش دارد و این شاید بزرگ ترین چالش زندگی اش باشد اما می ماند و می جنگد و نمی گذارد که پرسپولیس آسیبی ببیند. همین کار را هم کرد و در تمام طول این مدت توانسته این روحیه جنگنده را در بازیکنانش به وجود آورد. همان روحیه ای که باعث می گردد تیمی با همه بحران هایش بازی یک – صفر باخته مقابل الدحیل را 3- یک ببرد و به نیمه نهایی صعود کند. تنها بازیکنان نبودند که تحت تأثیر روحیه برانکو متحول شدند، این مربی کروات همان طور که وعده داده بود، تأثیرگذاری اش تا مرز ساختارهای باشگاه پرسپولیس هم گسترش داد. اینقدر که بیراه نیست اگر بگوییم حالا باشگاه پیرو برانکوست نه برانکو پیرو باشگاه.

همه این ها در شرایطی رقم می خورد که نه وقتی طارمی و علیپور از تیم جدا شدند و نه وقتی هیچ پولی به حسابش واریز نگردیده بود، کوچکترین کلام اعتراض آمیزی از برانکو شنیده نمی شد و یکبار نشد که او جدایی بازیکنانش، محرومیت، بی پولی یا هر اتفاق دیگری را برای فرار از انتقادها بهانه کند.

آخرین مصاحبه برانکو هم مثل مصاحبه های دیگرش خالی از هر بهانه گیری و پر از انگیزه است:

برانکو: فریب صندلی سپیدرود را نمی خوریم

شفر اما رویه متفاوتی دارد. هنوز که هنوز است از نبودن جباروف و تیام می نالد. از دستان خالی اش می گوید و بی برنامه و سرگردان است. نه تیمش را شناخته و نه جوی که در آن کار می نماید. نا امیدی اش در حالی است که از نظر سن و سال آنقدرها از برانکو بزرگ تر نیست و با این حجم از بی برنامگی و ناامیدی، انگار خیلی زودتر از آنچه باید به استقبال کهنسالی رفته است. همه این ها در شرایطی است که او فصل گذشته ثابت نموده که از نظر فنی، چیزی کم از بهترین های عرصه مربیگری ندارد اما جنگنده نبودنش باعث گردیده که با جدایی چند بازیکن از تیم و به وجود آمدن بحران بازیکن، در سروسامان دادن به اوضاع، ناتوان بماند.

برانکو و شفر اما با همه تفاوت های شان یک وجه مشترک دارند و آن این است که سرمربی دو تیم از پرهوادارترین تیم های ایران هستند و مهم تر از آن رقابت مهم و حساسی چون دربی را پیش رو دارند. هر دوی آن ها چه با روحیه جنگنده و چه بی تفاوت باید بدانند که پیروزی در این مسابقه که خیلی ها کوشش می نمایند که بگویند مثل هر بازی دیگری سه امتیاز دارد، برای طرفداران اهمیت ویژه ای دارد. به خاطر همین است که عده ای این مثل را ساخته اند که: دربی را ببر و قهرمانی را بده!

برانکو این را می داند اما انگار شفر هنوز در این رابطه به خوبی توجیه نگردیده است و اگر تا پیش دربی همچنان توجیه نگردد یا با بی تفاوتی اش آرامشی را به تیم تزریق می نماید که به انگیزه پرسپولیسی ها بچربد و برای برانکو و تیمش خطرناک گردد، یا این بی تفاوتی انگیزه بازیکنان را می گیرد و برای خودشان دردسرساز می گردد.

1-2

منبع: ایران ورزشی

به "برانکو &ndash شفر، جنگندگی و ادای فراموشی ، بله، بازی بعدی دربی است" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با برانکو &ndash شفر، جنگندگی و ادای فراموشی ، بله، بازی بعدی دربی است

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید